Vandaag
was de tweede dag van het drie dagen durende Tadingyut feest of het
lichtfeest. Er wordt gevierd dat Buddha terug keert naar de aarde na
een verblijf in de Hemel. Overal branden lichtjes en kaarsen, er is
vuurwerk met veel geknal en op straat is er een drukte waarvan wij
bij ons niet dromen. Er rijden in Mandalay – volgens onze gids –
900.000 brommers rond, awel ik denk dat wij die allemaal gezien
hebben vandaag. We gingen eten in een restaurantje op ongeveer 4 km
van ons hotel en we hebben meer stilgestaan dan bewogen zowel op weg
ernaartoe als terug. Eén mensenzee van auto's, brommers, fietsers
ertussendoor en overal mensen. Tot op de middenberm installeren ze
zich om te feesten. Baby's en al worden meegesleept. Als je dit
gezien hebt kan je je voorstellen dat er soms hier en daar in Azië
bij één of ander feest een brug instort wegens teveel volk. Maar
wij zaten in onze taxi lekker veilig tussen al dat gedoe en konden zo
toch meegenieten van de feestelijke stemming. Ondanks de file en de
drukte wordt niemand zenuwachtig, iedereen is happy en zo moet het!
Maar
tot de orde van de dag. Vanmorgen zijn we eerst naar Maha Ganayon
Kyaung gereden. Dit is een immens kloostercomplex waar 1250 monniken
wonen zowel jong als oud en er zijn ook meisjes bij. Om half 10
beginnen ze zich klaar te maken voor de dagelijkse bedeltocht door de
straten en daarna volgt de gezamenlijke maaltijd. De monniken lijnen
zich op in de straten en stipt om 10.20 vertrekken ze om hun giften
op te halen, daarna gaan ze aan tafel. We hebben gezien hoe ze daar
allemaal in een doodse stilte zitten te eten. Heel indrukwekkend.
Het kloostercomplex zelf is zeker interessant. Er zijn scholen,
universiteiten, leefruimtes, een grote keuken, opslagruimten voor
voedsel, gezamenlijke wasplaatsen enz... Leuk om een inkijk te hebben
in dit leven. Mannen moeten minimaal twee maal 7 dagen in hun leven
monnik zijn, langer tot veel langer mag. Vrouwen mogen non worden
maar het is niet verplicht.
Het
kloostercomplex ligt in Amarapura ook een vroegere Koningsstad. Dan
zijn we de Ayeryarwadyrivier (de langste rivier van Myanmar)
overgestoken naar Ava, nog een andere Koningsstad. Hier werden we
met een paardenkar rondgereden, we legden ons leven in de handen van
onze koetsier, een jong gastje van 10-11 jaar. Hij deed dat wel goed
hoor, maar voor ons is het toch raar dat kinderen werken.
We
bezochten de Dow Gyon en Yadana Hsemee Pagoda's, en daar na de teak
Monastry. Volledig opgetrokken in teak met enorm mooie
houtsnijwerken. Binnen de koninklijke muren bezochten we de
uitkijktoren, maar we mochten er niet op omdat hij op instorten
staat. De rit er naartoe in ons paardenkarretje was wel hobbelig,
het ging dwars door de velden, er waren amper karrensporen.
Terug
de boot op, de rivier weer over en dan was er nog een bezoek aan een
zijdeweverij. Prachtig werk wordt daar gemaakt maar ook heel duur.
Een sjaaltje kost er al gemakkelijk rond de €30.
In
de vroege namiddag hadden we een kloosterpicnick op Sagain (de derde
van de Koningssteden) Hill. De locals komen daar ook picknicken. We
hadden isomo doosjes met rijst en kip en vis. Hondje in de buurt
heeft mijn kip en vis mogen opeten, zo had die ook iets.
Als
laatste van de dag bezochten we nog de U-Bein bridge. Dit is de
langste teak brug ter wereld. Ze is 1100 meter lang en rust op 1086
palen. Normaal had dit een indrukwekkend bezoek moeten zijn, maar
door de feestelijkheden was er ook hier al vroeg heel veel volk op de
been en op de brug stonden ongeveer 100.000 mensen en het genot van
de eenzaamheid zoals ze eigenlijk zou moeten zijn was er niet. We
hebben het dus gehouden bij een korte wandeling, hebben nog wat
fotootjes gemaakt en zijn dan naar het hotel terug gekeerd. Intussen
was het al weer bijna 4 uur.
Nog
vlug wat shampoo en douchegel gaan bijkopen in een klein winkeltje in
de buurt en het begon alweer donker te worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten