4 oktober
Vandaag
was echt een keimaffe dag. Op al onze reizen hebben we in één dag
nog nooit zoveel speciale en soms ongelooflijke dingen meegemaakt.
Het
begon al vanmorgen. Om half 8 gingen we de bus nemen vanuit Hsipaw
naar Kyaukme. Anderhalf uur ging de rit duren. Aan het busstation
stond een busje klaar bij ons waarschijnlijk voor zo'n 12 man. Het
dak van de bus was al volgeladen met zakken ajuin en andere groenten.
Onze koffers gingen ook het dak op. De bus zelf was ook al
volgeladen met groenten en fruit en rijst en allerlei andere zaken.
Ik heb de hele rit met mijn voeten op zakken ajuin gelegen en Guido
kon amper zijn voeten ergens kwijt. Intussen zat er al 20 man op de
bus. Onderweg werden nog goederen en mensen bijgeladen. Toen er een
vrouw langs de weg stond die nog mee wou met 3 grote zaken bananen
zei de chauffeur eerst dat dit niet zou gaan, maar de vrouw liet zich
niet doen en zij en de 3 zakken bananen zijn toch nog in de bus
geraakt. Iets te laat kwamen we in Kyaukme aan. Ons hotel is het
enige hotel dat er hier is en de kamer is zo wat de minste die we
ooit op al onze reizen gehad hebben. Het bed is goed, maar daarmee
is alles gezegd. De badkamer is vuil, ik durf er niet met mijn blote
voeten op de vloer staan en alles lekt van alle kanten. De douche
gaan we vandaag overslaan !
Maar
voor de rest was het een super dag. Met een gids zijn we de stad
gaan verkennen en werd ons van alles verteld over de stad de
gewoontes. We bezochten een fabriekje waar bamboepapier gemaakt werd
vanaf de jonge bamboestok tot het papier, alles gebeurt er met de
hand. Om een idee te geven, iemand die daar werkt verdient per maand
omgerekend $ 120 iemand die in een hotel werkt als kamermeisje ofzo
verdient $60 + kost en eventueel inwoon.
Daarna
gingen we langs in een fabriekje waar loodpapier gemaakt wordt.
Keiongezond volgens mijn maar lood wordt er tot flinterdunne
papiertjes geslagen, deze worden dan op een bamboepapiertje geplakt
en goud geschilderd en zo wordt van dat fantasiegeld gemaakt dat je
ooit in de Chinese supermarkten vind.
Derde
bezoek was aan een sigarenfabriek. Vrouwen rollen hier de hele dag
sigaren. Per pakje van 50 krijgen ze 10 cent en als ze goed gewerkt
hadden verdienden ze op een dag 2 euro.
Ogenopeners!
Vanmiddag
zijn we samen met onze gids gaan eten in een straatrestaurantje.
Normaal zouden wij dat alleen niet zo direct doen omdat we een beetje
bang hebben verkeerde dingen te eten en ziek te worden, maar dit eten
was heel lekker en we zijn nog altijd gezond. We betaalden voor ons
3 eten plus elk een blikje cola 2 euro alles samen, echt waar . Ik
geef jullie deze cijfers mee zodat jullie een idee hebben van hoe het
leven hier is.
Namiddag
zijn we met een Tuktuk een beetje buiten Kyaukme gaan rondrijden oa
naar een stoepa midden in de rijstvelden. De weg er naartoe was bij
de slechtste die we al ooit meegemaakt hebben.
We
bezochten nog enkele andere stoepa's en een grote tempel met een
reusachtige zittende Buddha.
Om
4 uur moesten we weer klaar staan aan ons hotelletje, want een andere
gids kwam ons ophalen om naar de markt te gaan en er de ingrediënten
te kopen voor ons avondmaal dat we zelf bij hem thuis gingen
bereiden.
Om
half 6 ging hij ons dan weer eens ophalen om naar hem thuis te rijden
en spijtig genoeg had zijn vrouw niet kunnen wachten en had ze zelf
al alles gekookt. Maar het was in alle geval lekker eten, typisch
Shan maar toch eenvoudig.
We
kwamen er nu ook achter wie onze gids eigenlijk was. Ik had wel van
hem gelezen, maar niet verwacht dat we hem effectief gingen
tegenkomen. Het was Naing Naing (nickname 99) eigenlijk de bekendste
gids van deze regio. Hij zou afstammen van de laatste koning van
Palaung (een regio hier) en is nu naast toeristengids ook
rebellenleider. Slik!
Er
is hier nog steeds een soort van oorlog aan de gang tussen de
regering die Myanmar ziet als één land en de verschillende regio's
(stammen) die hun eigenheid willen bewaren binnen de confederatie
Myanmar. Volgens deze rebellen deugd de regering niet en gaan ze
lopen met de rijkdommen van het land zonder de regio's mee te laten
delen in winst en rijkdom die eigenlijk hun toekomt.
Waar
waren wij terecht gekomen? Hij heeft ons alles verteld over zijn
leven als rebel tegen het regeringsleger en heeft ons film laten zien
van hem en zijn mederebellen waar ze met zwaar geschut M60 en
bazooka's aan 't schieten waren en met de lenzen waarmee ze de
regeringssoldaten in 't oog houden...Hij vertelde – maar dat was
ervoor – dat hij opiumvelden liet bewaken. Toen hadden we de link
nog niet gelegd, maar dit zou wel eens de financiering van hun oorlog
kunnen zijn....Dit was echt een ongelooflijk indrukwekkende avond.
Dat wij zoiets mogen meemaken is wel echt uniek!
Vanavond
is hier niet veel te beleven, dus we drinken maar een pintje op de
kamer en gaan vroeg slapen na een boeiende dag
Geen opmerkingen:
Een reactie posten