Kalaw : Bezoek aan het olifantenkamp

11 oktober

Weer een superdag gehad vandaag!

Vanmorgen vlogen we van Bagan naar Heho waar we al om 9 uur vanmorgen aankwamen. Een taxi met iemand van het olifantenkamp stond al op ons te wachten en na dik anderhalf uur rijden kwamen we aan het olifantenkamp aan. Het is een plaats waar 7 olifanten leven. 6 van hen zijn gepensioneerde werkolifanten en eentje het kleintje van 5 jaar is een weesolifantje dat geadopteerd werd door één van de moekes olifanten .

In Myanmar leven nog zo'n 10.000 olifanten, 3500 zijn eigendom van de staat, 2500 zijn privé bezit en de rest leeft nog effectief in het wild. De olifanten in het kamp hebben al een leven als werkolifant achter de rug en mogen nu hun 'oude dag' hier doorbrengen. Ze worden hier echt vertroeteld maar ze blijven leven als wild dier. Overdag tot rond half 3 in de namiddag verblijven ze in het kamp, worden er 2 maal per dag gewassen en krijgen hier het nodige bijkomende voedsel en water indien nodig. Na half 3 gaan ze de wildernis in en doen ze hun ding en dat is hoofdzakelijk eten want zo'n dier heeft gigantisch veel eten nodig. Slapen doen ze maar 2 à 3 uur per nacht. 's morgens gaat de Mahhoet (de begeleider van de olifant) weer op zoek naar zijn olifant. Elke olifant heeft zijn eigen mahoet en dan keren ze voor de dag weer terug naar het kamp. Om ze te kunnen terugvinden hebben ze een soort houten bel om want een olifant is een stil dier en door zijn kleur is hij in de wildernis moeilijk terug te vinden (ook al is hij zo groot ) zonder deze 'bel'. 't Kleintje heeft geen bel, hij doet die altijd kapot, maar 't is geen probleem, hij blijft nog altijd bij zijn adoptiemama en zo kan hij ook altijd terug gevonden worden.

We kwamen aan in het kamp en na een korte wandeling door en over de rivier zagen we de dieren staan. Eerst mochten we ze voeren met bamboe en bananen en met een mengeling van een soort meel dat er uitzag als broodkruim. Daarvan worden bollen gemaakt en de olifanten zijn er gek op. Je kan die bollen zo in hun mond steken en da's een heel leuk gevoel, je voelt dan zijn tong en die is supergroot en zacht....We mochten de dieren aanraken en voelen en dat was echt heel speciaal.

Daarna ging het naar de rivier. We hadden de nodige kledij gekregen om met de olifant te water te gaan en daar konden we ze dan schrobben en wassen zoveel we wilden en daar is wel wat wassen aan. Ik had het kleintje gekregen om te wassen Putchi en Guido kreeg de mama. Putchi is nog echt heel speels. Als ik water op hem gooide begon hij met zijn slurf op het water te kloppen. Hij wou zelf op zijn zij gaan liggen in het water, maar dat vond de Mahoet niet zo'n goed idee.

Guido is ook nog even boven op de olifant gaan zitten.

Plots moesten we maken dat we uit de rivier waren en op het droge want het begon gigantisch hard te regenen. We hebben daarna nog meer dan een uur onder een rieten afdak moeten schuilen alvorens terug naar het hoofdgebouw te kunnen gaan. Intussen was de rivier stevig gezwollen en het hele gebied stond enkelhoog onder water (als het hier regent, regent het ook tegoei)

We kregen nog een lunch aangeboden : eerst miniloempia's, een soort bonensoep en chiabati met kip curry (maar niks te vergelijken met die zoals wij ze kennen) gemengde groentjes, patatjes en gepekelde mango.

Pas rond 4 uur kwamen we in ons hotelletje in Kalaw aan. Het hotel ligt buiten het centrum, dus zijn we met de taxi gauw iets kleins gaan eten vanavond (veel honger hadden we na de lunch nog niet)

Vandaag is de eerste keer op onze reis dat we een kamer zonder airco hebben en dat is hier ook niet nodig, hier is het veel koeler dan in de rest van Myanmar. Vanavond heb ik zelfs voor de eerste keer een lange broek en een vest aangedaan.