Hsipaw en omgeving

Door de vliegtuigvertraging van gisteren, moeten we vandaag het programma van 2 dagen afwerken, drukke dag dus.

Om 8 uur was onze gids er al. Eerst gingen we een wandeling maken in de omgeving van Hsipaw. Eens het centrum uit liepen we langs de spoorweg die Lashio met Mandalay verbindt (deze trein nemen we overmorgen ook). Langs deze spoorweg staan her en der wat huisjes, de meesten hiervan staan er blijkbaar illegaal maar de mensen die er wonen zijn zo arm dat ze zich niks anders kunnen permitteren. Langzaam naderden we de rijstvelden. Grote uitgestrekte rijstvelden, prachtig groen en weelderig. We pauzeerden in een klein dorpje midden in de rijstvelden, achter het dorpje is de rivier en daarachter jungle....Het dorpje is enkel per fiets, brommer of boot bereikbaar. Maar het was eigenlijk best een knus dorpje. Mensen leven er vooral van de rijstvelden en ze hebben wat waterbuffels.

De wandeling ging verder tot aan de rivier waar we dan een boot namen, zo'n lange smalle boot of sampang. Na een uurtje varen kwamen we dan weer aan in een ander dorpje dat nog verder van de bewoonde wereld af lag. Dit was nog enkel per boot en per trein te bereiken en dan nog de trein komt er 2 x per dag voorbij, éénmaal heen en éénmaal terug. Hoofdinkomstenbron van dit dorpje is de maisteelt. Er is wel 3x per jaar een oogst en het gaat om genetisch gemanipuleerde mais die er eigenlijk alleen voor de uitvoer naar China gekweekt wordt. Voor de teelt van deze gigantische hoeveelheden GM mais werden er veel bossen gerooid, allemaal niet zo heel goed dus...Maar het was een heel mooi dorpje met redelijk – voor normen van hier – mooie huizen. Soms lijkt het of het geweven huizen zijn. Andere zijn van het dure teakhout gemaakt dat toch uit de bossen werd weggeslagen en dus toch voorhanden is. De huisjes hebben tuintjes en er wordt van alles gekweekt van sinaasappels tot koffie, alle soorten fruit en groenten. De mensen zijn hoofdzakelijk zelfvoorzienend of ruilen goederen. Iedereen heeft er ook wel een buffel of 2. Prachtige indrukwekkende beesten, maar ze zijn echt heel bang. Ook al loop je er gewoon voorbij, ze proberen altijd weg te lopen als ze mensen zien. Het zijn waterbuffels en ze vinden het echt dolfijn van in de rivier te liggen genieten, best wel grappig als je ze bezig ziet. Honden zijn er ook wel genoeg, maar ze zijn allemaal vriendelijk en goed doorvoed.

We hebben daar ook een schooltje bezocht. Eén gebouw waar gelijktijdig 3 lessen bezig waren gegeven door 2 juffrouwen. De lessen waren : Engels (wat de kinderen hier al vanaf hun 5de op school krijgen) Wiskunde en taal.

Toen we daar kwamen was het net pauze en voor ze naar de pauze mochten moesten ze allemaal op de bank gaan staan en allemaal samen een test/gedicht opzeggen als ode en respect aan de leraars. Zo schoon gelijk dat dat was en zo gedisciplineerd! Prachtig. We hadden kleurpotloden, slijpers en krijtjes meegenomen die de leraressen in dank aanvaardden.

Terug de boot in en dan gingen we eten in weer een andere kleine nederzetting langs de rivier. Piepklein, zonder electriciteit er was enkel een generator om de koelkast te doen werken. Lekker eten . We hebben Shan noodles gegen, ik vegetarisch en Guido met kip.

Na het eten terug naar Hsipaw. Tijd voor een verfrissende douche want het was verschrikkelijk heet vandaag. Effen rusten en ons volgende bezoek stond al op het programma.

Bezoek aan het Shan paleis. Hsipaw was een prinsdom tot 1962 toen de toenmalige prins door de militairen van de troon gezet werd. De prins werd (waarschijnlijk) vermoord en zijn weduwe (een Oostenrijkse) leeft nu in de US. Het paleis wordt nu onderhouden door de neef van de prins Mr. Donald en zijn vrouw Mrs. Fern. Het paleis zelf stelt aan de buitenkant niet zo veel voor, maar eens binnen kan je je inleven in het leven en de geschiedenis van het prinsdom. Mr Fern heeft ons ontvangen in haar bibliotheek en heel de geschiedenis verteld over het prinsdom Hsipaw en over wat er gebeurde met de prins. Heel interessant en een heel­ respectabele dame. Ze was zelfs fier dat ze een boekje had met foto's van onze Belgische koning en foto's van de kroning van Filip.

Zo het was een heel vermoeiende dag, maar oh zo interessant en leuk. We zijn nog nooit in een land geweest dat zo 'onderontwikkeld' is als Myanmar, maar eigenlijk valt dat bijna niet op omdat het land zoveel te bieden heeft. Je kijkt je ogen uit en valt van de ene verbazing in de andere. Tot nu toe echt een meevaller dus!