Mandalay

Vanmorgen om 8 uur stond onze taxi met gids al klaar in Pyin Oo Lwin om ons naar Mandalay te brengen. Een half uurtje vroeger dan voorzien, maar dat is niet erg we hebben een goed gevulde dag voor ons bleek achteraf.

De weg naar Mandalay is redelijk goed, beter dan we gewend zijn tot nu toe. Het enige wat ontbreekt is signalisatie. Het enige verkeersbord dat we tot nu toe gezien hebben in Myanmar is voor een bocht op een helling waar een bord stond dat men daar niet voorbij mocht steken, dit bord wordt resoluut genegeerd. Men steekt voorbij in een bocht op een helling...

Eerste stop van vandaag was Mini Bagan in Paleik. Het is een groep van zo'n 300 stoepas daterend van tussen de 13de en de 17de eeuw. Sommigen zijn in verval en worden gerestaureerd, anderen zijn overwoekerd, anderen zijn al gerestaureerd of zijn gewoon nog mooi genoeg in originele staat. Dit was een prachtige plek om te bezoeken. In de Lonely Planet worden er 3 regeltjes aan deze bezienswaardigheid gewijd, maar het is zo mooi ! Dit is waarvoor je naar hier komt. Ik vond het zelfs mooier dan Angkor Wat!

Volgende stop was de slangentempel van Paleik. In 1974 zijn hier in deze tempel 3 cobra's aangekomen en hebben zich er bij het Buddhabeeld geïnstalleerd. Sindsdien worden deze slangen en vereerd. Dagelijks om 11 uur worden ze gewassen en men kan ook een zegen krijgen van één van de slangen als men bij de lucky one's is die zo'n beestje mag vasthouden en er zijn gunsten aan mag vragen. Héél indrukwekkend.

Vervolgens gingen we naar de gouden Buddha in de Mahamuni Paya. Op dit Buddhabeeld worden al jaren goudblaadjes geplakt zodat het beeld steeds groter wordt. Elke ochtend om 4 uur wordt de Buddha zijn gezicht gewassen zodat het steeds mooi blinkt.

Daarna bezochten we een atelier waar de goudblaadjes die in de tempels geofferd worden, geslagen worden. Een heel zwaar werk. Met een grote voorhamer moet er eerst 2 uur en daarna nog eens 5 uur op de flinterdunne stukjes goud geslagen worden tot ze zo'n 2 bij 2cm groot zijn. Zo één blaadje kost dan ongerekend € 2,5.

Na het middagmaal zijn we ingechecked in ons hotel en na een korte rust ging onze tocht weer verder.

Eerste bezoek van de namiddag was aan het Koninklijk paleis.

Dit ligt binnen een versterkte omwalling met muren van 3,5 km in het vierkant. Via de oostingang heeft men toegang tot een klein deel van het fort waar het koninklijk paleis ligt, de rest is militaire zone en dus ontoegankelijk. In de WW2 werd het grootste deel van het complex gebombardeerd, maar het is intussen voor een groot deel in originele staat weer opgebouwd.

Prachtige gebouwen die zeer Indisch aandoen. De laatste koning Thipaw werd in 1857 van de troon gezet en verbannen naar China.

Zijn nakomelingen leven daar nu nog in pure armoede.

Na het koninklijk paleis bezochten we de gouden

Shwenandow Kyaung of het gouden paleis klooster stond vroeger ook bij het Koninklijk paleis, maar nadat er een koning in dit gebouw gestorven was, liet de volgende koning het gebouw afbreken en buiten de muren heropbouwen omdat de geest van de gestorven koning er bleef ronddwalen. Het is een teakgebouw volledig bezet met goud. Aan de binnenkant is dit nog zeer goed te zien, aan de buitenkant is er veel verweert maar hier en daar zijn er nog resten. Het houtsnijwerk is fenomenaal gedetailleerd en mooi.

De Kuthodow Paya is een tempelcomplex met 729 stupa's. In elke stupa wordt één bladzijnde bewaard van de Tripitaka of het boek van Buddha. De bladzijden zijn in marmer uitgehouen. Ooit werden deze 726 bladzijden door 2400 monniken aan één stuk door gelezen en deze lezing duurde 6 maanden.

Als afsluiter van de dag zijn we Mandalay Hill opgereden. Gelukkig gereden want te voet naar boven zijn dat 1729 treden. Boven is er naast een mooi zicht op de stad alweer een tempel en stoepa met heel veel goud en glitter. Daar kwamen we onze twee Duitse vrienden ook weer tegen, zij waren wel te voet naar boven gekomen (ietskes dapperder en fitter als wij dus)

Deze dag was enorm interessant, dat wat ik mij van Myanmar had voorgesteld hebben we gezien. Het is enorm kleurrijk en als er iemand plannen heeft om te gaan, wacht niet want het massatoerisme gaat hier veel kapot maken. Nu is het allemaal nog heel puur en ongeschonden. Wij waren eigenlijk praktisch altijd overal de enige westerlingen .

Vanavond hebben we dan nog de taxi genomen naar de Green Elephant om te gaan eten, hier in 't hotel is ook een restaurantje maar daar wij de enige gasten waren hebben we het er niet op gewaagd hier te eten.

Ik heb op één dag nog nooit zoveel fotootjes gemaakt als vandaag. Alles was zo uniek en mooi dat er om elke hoek of soms zelfs na elke stap wel weer iets was om te fotograferen. Spijtig genoeg moeten jullie nog altijd wachten op foto's wegens het trage internet. Waarschijnlijk gaan we pas in Abu Dhabi de gelegenheid hebben om aan de blog fotootjes toe te voegen, blijven lezen en kijken dus